نيست...خونه رو سكوت گرفته.. دلم ميگيره كه حتي براي راه رفتن تكيه گاه ميخواد..اشكام تموم نميشن........
......مرده..به اونهمه جووني...اونهمه زيبابي....اونهمه تحصيلات...اونهمه خوبي...اونهمه ارزوي شيرين فكر ميكنم و احساس خفگي
ميكنم..ياد حرف شقايق ميافتم:كاش هيچكس عزيز نباشه...
برچسب:
نویسنده: ساناز نظری